RİV CORUKİ

Patates tarlası bir yoldan gidiyorduk. khelvacuriden yukarı hava kararmadan Ahıskaya varmaktı niyetimiz.  Arabamız eski modelde olsa  zorluk çıkarmıyordu.  Çoruh vadisinin uzunluğunda  gidiyorduk  Karadeniz'in denize dökülen bana göre en güzel Vadisi'ydi .Nehirin bir kenarında ahşap motifli Camiler diğer yakasında aynı denemde kliseler.  ikside aynı dili konuşup aynı hisleri hissediyordu.   Nehirin üstünde çarpık ilkel teleferikler vardı ,inekler gündüz de olsa gecede olsa dışarıda otluyordu bu vadide diğer Kafkas vadileri gibi ehil domuz popülasyonu yoktu daha anadolumsu hali vardı nehir kenarında  taşlarda oturup topluca alkol alan insanlar harketli vücut halleriyle bir şeyler anlatıyordu  yol yine patates tarlasıydı.

Sovyetlerden bu yana hiç el bile değmemişti .

     Ahıskaya kadar  elle tutulur Resturant yoktu yol boyunca tek tük ekşi mayalı ekmek ve oricinal bal satan kişiler vardı  ortokdoks çehreli bir hanımefendinin standının önünde durduk  ekşi mayalı ekmek ve bal istedik  kadın tüm servetini dişlerine yaptırdığı belli oluyordu. Hepsi altın kaplamaydı gülerek konuştuğu zaman bizimle hayattan soğutuyordu bizleri ama bal ve ekşi mayalı ekmeği müthişti çocukluğumuzun pastoral Karadenizine götürdü bizleri.  Hanımefendiye Madloba dedikten sonra tekrardan 93 model Mercedese binip devam ettik  dağlara tırmandıkça müslüman nüfusu gözle görülür olmuştu    daha ilginç olanı sınır denilen bir şey yoktu karşılıklı birbirlerine gidip gelen halklar vardı Borçkanın yüksek kesimdeki köylerdeki hastalanan insanlar daha çok Batumdaki hastahaneye gitmeyi tercih ediyorlardı. Alışverişlerinide çoruhun üzerindeki küçük kasabalardan yapıyorlardı. At ve katır bulunmaz bir nimetti halen daha  yapılan yollar'ın çoğu ise stabilizeydi   lakin her eve  özel yol çıkma durumu yoktu  az ileride gözümüz güzel bir konağa elişti eski yapı  ve  özel yol çıkma durumu yoktu .Eski yapı nedir ne değildir diye sorunca bizlere Osmanlı Lazistanın en büyük Ayanlarından Tuzcuoğullarının konağıdır dediler sesli ünleme yaparak vay bee...!! Burdadamı konakları vardı  peki dedim içeri girebilme şansımız nedir  ne değildir diye sorunca  konağın yan tarafındaki evden izni ve anahtarı alıp içeriye girdik .

    Eşikten içeri girince bir uğultunun geldiğini hissettim hoş geldiniz der gibi  sanki 1890 lara geçmişe döndük  her bir odasının kapısı müthiş şeklinde çiçek işlemeleri tavana yakın boşlukta Osmanlı ay yıldızı amblemleri vardı odaların içinde eski işlenilmiş oflanlar vardı  ateşlikteki kara zincir  tarihe direnir yanıyla duruyordu  ve alt katında iki tane zindan vardı  yanında ise 1930 lu tipli masa vardı sonradan entegre edildiği belliydi zindanların içinde  eski ahşap tipli sedirler vardı bölgedeki adaleti sağlamak adına bölgedeki konakların hepsi böyleydi altlarında zindan olmazsa olmazdı hem vergi topluyorlardı hemde adil düzeni sağlıyorlardı.  Konak Eski önemli geçmişe sahip olduğu için Batum kültür müdürlüğü anında restore etmişler konağı  hatta bununla ilgili Batum Etnoğrafya müzesinde David Kboladze adında ressamın dönemin ayanlar isyanı ile resmi vardı yağlı boya üzerinde.  

      Bu vadinin bu tip zenginlikte olduğu aklımın ucundan bile geçmezdi iyikide bu yoldan Ahıskaya gitmeye tercih ettik  yollar patates tarlasıda olsa  altın dişli teyzeden aldığımız organik kestane balı ve ekşi mayalı ekmeği yiye Ahıskaya doğru gidiyorduk   Karçalların kar soğuğu yüzümüze vuruyordu  ormanların içindeki cılız titrek odunsu elektrik direklerdeki sokak lambaları yanmaya başlamıştı önümüzden büyük baş hayvan nahırı geçiyordu  çevresinde Trabzon zerdeva cinsi köpekler yerleri eşeliyordu  ağzında tembel sigara  saçları sakalları kırçıllaşmış  uzun ve eğri burunlu bir çoban  bize selam verdi korna çalarak artık dağ yolunun düzlüğene varmıştık yaylana yaylana Ahıskaya doğru ilerledik....